All Shlokas

अन्यान्परिवदन् साधुर् यथा हि परितप्यते।
तथा परिवदन्नन्यांस् तुष्टो भवति दुर्जनः॥

A romantic poem where the moon is compared to the beloved’s face, and her voice to the cuckoo’s song—pure poetic devotion and divine beauty.

beauty (1797) comparison (402) moon (394) cuckoo (46) beloved (86) romance (506) poetry (588) devotion (933) aesthetics (180) imagery (157)

अन्यान्योपमितं युगं निरुपमं तेऽयुग्ममङ्गेषु यत्
सोऽयं सिक्थकमास्यकान्तिमधुनस्तन्वङ्गि चन्द्रस्तव।
त्वद्वाचां स्वरमात्रिकां मदकलः पुंस्कोकिलो घोषयत्य्
अभ्यासस्य किमस्त्यगोचरमिति प्रत्याशया मोहितः॥

A woman exhausted from passionate love lies under gentle sun rays—her disheveled hair and eyes narrate a poetic scene of romantic fatigue.

romance (506) fatigue (36) love (1567) beauty (1797) poetry (588) sensuality (306) exhaustion (34) passion (501) sunlight (20) depiction (1)

अन्या प्रकामसुरतश्रमखिन्नदेहा
रात्रिप्रजागरविपाटलनेत्रपद्मा।
शय्यान्तदेशलुलिताकुलकेशपाशा
निद्रां प्रयाति मृदुसूर्यकराभितप्ता॥

A woman joyfully sees her beloved’s bite marks on her body and adorns herself lovingly—expressing the sweet pain of passionate union.

romance (506) passion (501) bite marks (1) joy (342) beauty (1797) sensuality (306) love (1567) memory (202) poetic moment (5) intimacy (234)

अन्या प्रियेण परिभुक्तमवेक्ष्य गात्रं
हर्षान्विता विरचिताधरचारुशोभा।
कूर्पासकं परिदधाति नखक्षताङ्गी
व्यालम्बिनीलललितालककुञ्चिताक्षी॥

A poetic praise for the jasmine creeper (Mālatī), saying it is blessed among all wild vines as the bee chooses it lovingly—metaphor for chosen beauty.

jasmine (23) vine (6) bee (69) nature (950) praise (189) beauty (1797) metaphor (1632) floral imagery (4) nature poetry (3) love (1567)

अन्यान्परिवदन् साधुर् यथा हि परितप्यते।
तथा परिवदन्नन्यांस् तुष्टो भवति दुर्जनः॥

अन्याभ्यो वन्याभ्यो मालति धन्यासि वल्लरीभ्यस्त्वम्।
यत् किल तवैव सविधे क्रीडति मधुपः सदैव मुदितोऽयम्॥

अन्यामन्यां धनावस्थां प्राप्य वैशेषिकीं नराः।
असंतुष्टाः प्रमुह्यन्ति संतोषं यान्ति पण्डिताः॥

अन्यायः प्रौढवादेन नीयते न्यायतां यया।
न्यायश्चान्यायतां लोभात् किं तया क्षुद्रविद्यया॥

अन्यायकरभोगैश्च यो हि जीवति नित्यशः।
विरागादेव लोकानां भ्रंशते स हि पार्थिवः॥

अन्यायद्रविणादानेष्व् उद्यमः क्रियते वृथा।
लुब्धानां सत्यसंकोचात् संकुचन्त्येव संपदः॥