All Shlokas

कर्मण्यकोविदाः स्तब्धा मूर्खाः पण्डितमानिनः।
वदन्ति चाटुकान् मूढा यया माध्व्या गिरोत्सुकाः॥

The ignorant pretend to be experts in action, speaking sweet words to gain favor—true wisdom lies beyond such pretense.

hypocrisy (141) flattery (35) ignorance (301) arrogance (135) false wisdom (2) pretense (35) speech (345) deception (224) pseudo-learned (1) humility (596)

कर्मण्येवाधिकारस् ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर् मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

One has a right to action, never to its fruits. Never act for reward, nor be attached to inaction. (Bhagavad Gita)

bhagavad gita (11) karma yoga (9) duty (198) detachment (573) reward (65) action (258) inaction (14) selflessness (65) guidance (149) ethics (803)

कर्म त्यजेम यदि नूनमधः पतेम
यद्याचरेम न कदापि भवं तरेम।
कर्म त्यजेदिति चरेदिति च प्रवृत्ता भावेन
केन निगमा इति न प्रतीमः॥

If we renounce action, we fall; if we act, we risk bondage. The Vedas don’t resolve whether to act or renounce absolutely.

renunciation (267) dilemma (14) karma (500) vedas (53) uncertainty (21) paradox (167) philosophy (290) action (258) choice (37) debate (17)

कर्मदायादवल् लोकः कर्मसंबन्धलक्षणः।
कर्माणि चोदयन्तीह यथान्योन्यं तथा वयम्॥

This world is bound by inherited karma; all beings influence and drive one another’s actions in interdependence.

karma (500) inheritance (19) interdependence (12) society (152) world (25) causality (11) influence (94) mutual (2) bonding (8) behavior (249)

कर्मब्रह्मविचारणां विजहतो भोगापवर्गप्रदां
घोषं कंचन कण्ठशोषफलकं कुर्वन्त्यमी तार्किकाः।
प्रत्यक्षं न पुनाति नापहरते पापानि पीलुच्छटा व्यप्तिर्नावति
नैव पात्यनुमितिर्नो पक्षता रक्षति॥

Mere logic fails to purify or redeem; true karma and spiritual inquiry bring liberation—not dry speculation.

logic (35) karma (500) purification (85) liberation (230) spiritual path (48) speculation (2) vedanta (34) knowledge (279) reasoning (10) experience (37)

कर्मण्यकोविदाः स्तब्धा मूर्खाः पण्डितमानिनः।
वदन्ति चाटुकान् मूढा यया माध्व्या गिरोत्सुकाः॥

कर्मण्येवाधिकारस् ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर् मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

कर्मदायादवल् लोकः कर्मसंबन्धलक्षणः।
कर्माणि चोदयन्तीह यथान्योन्यं तथा वयम्॥

कर्मभिः स्वैरवाप्तस्य जन्मनः पितरौ यथा।
राज्ञं तथान्ये राज्यस्य प्रवृत्तावेव कारणम्॥

कर्मभूमिमिमां प्राप्य कर्तव्यं कर्म यच्छुभम्।
अग्निर्वायुश्च सोमश्च कर्मणां फलभागिनः॥

कर्मभूमिरियं ब्रह्मन् फलभूमिरसौ मता।
इह यत् क्रियते कर्म तत् परत्रोपभुज्यते॥

कर्म लोकविरुद्धं तु कुर्वाणं क्षणदाचर।
तीक्ष्णं सर्वजनो हन्ति सर्पं दुष्टमिवागतम्॥

कर्म सर्वोत्तमं किं मे करणीयं भवेदिति।
मानवः प्रभवेद् वेत्तुं लब्ध्वा स्थैर्यं शमं तथा॥