All Shlokas

अपारे पाथोधौ किमिति सतिमिग्राहगहने
निलीय श्रीनाथः स्वपिति भुजगे शङ्कित इव।
किमेतावद्भिर्वा भवतु किल सर्वातिशयितः
श्रिया संश्लिष्टाङ्को व्यपगतभयं को निवसतु॥

Even in the deepest oceans, Lord Vishnu reclines, seemingly fearful—yet he is the fearless one. Who else can live there unafraid?

divinity (206) vishnu (122) cosmic ocean (2) paradox (167) awe (43) protection (293) devotion (933) contrast (206) fearlessness (52) symbolism (947)

अपारैर्व्यापारैरहरिह नयन्तोऽशनदशा-
स्वथ स्नाताः संध्यां विदधति न जातु स्वसमये।
त्यजन्तः स्वां वृत्तिं द्विजकुलभवा ग्रामगणकी-
भवन्तो हन्तामी कथमपि च जीवन्ति बहवः॥

Many Brahmins forsake their dharma, missing rituals, and still survive by odd means—lamenting the decline of righteous living.

decline (52) duty (198) rituals (34) livelihood (17) corruption (65) brahmin life (1) degeneration (15) struggle (49) dharma (540) society (152)

अपार्थकमनायुष्यं गोविषाणस्य भक्षणम्।
दन्ताश्च परिघृष्यन्ते रसश्चापि न लभ्यते॥

Eating cow horns is pointless—it shortens life, erodes teeth, and yields no taste. So too is pointless labor.

futility (143) comparison (402) effort (289) waste (18) metaphor (1632) health (106) meaninglessness (5) food (101) sarcasm (74) caution (269)

अपार्थेतरयुक्तानां व्याससंग्रहशालिनाम्।
अपि गोपालगीतानां निवेशो निगमादिषु॥

Even in scriptures like the Gītā, one may find hidden poetic beauty—Veda-like essence emerges even from stories of cowherds.

poetry (588) gītā (1) vedas (53) beauty (1797) meaning (26) hidden gems (1) scripture (46) cowherds (2) metaphor (1632) revelation (11)

अपास्तपाथेयसुधोपयोगैस् त्वच्चुम्बिनैव स्वमनोरथेन।
क्षुधं च निर्वापयता तृषं च स्वादीयसाध्वा गमितः सुखं तैः॥

Those who have cast away worldly needs like food and sustenance, and instead embrace only the nectar of your kiss in their imagination — they satisfy ...

longing (690) renunciation (267) imagination (48) divine love (53) thirst (32) hunger (39) contentment (86) mental sustenance (1) romance (506) inner joy (6)

अपास्तपाथोरुहि शायितं करे
करोति लीलाकमलं किमाननम्।
तनोषि हारं कियदस्रुणः स्रवैर्
अदोषनिर्वासितभूषणे हृदि॥

When the lotus that has been thrown aside is placed playfully on the hand, is it the face that mimics it? And as tears flow down, do you form a garlan...

playfulness (86) metaphor (1632) tears (84) lotus (346) purity (356) garland (31) expression (146) feminine charm (36) emotion (652) heart adornment (1)

अपास्तस्ताराभिर्विधन इव कामी युवतिभिर्
मधुच्छत्रच्छायां स्पृशति शशलक्ष्मा परिणतः।
अयं प्राचीकर्णाभरणरचनाशोककुसुम-
च्छटालक्ष्मीचौरः कलयति रविः पूर्वमचलम्॥

The full moon, stripped of its stars like a passionate lover deserted by maidens, gently touches the shade of a sweet blossom – resembling an aging ye...

moon (394) desire (898) abandonment (54) aging (53) beauty (1797) symbolism (947) women (268) nature (950) love (1567) longing (690)

अपार्थकमनायुष्यं गोविषाणस्य भक्षणम्।
दन्ताश्च परिघृष्यन्ते रसश्चापि न लभ्यते॥

अपार्थेतरयुक्तानां व्याससंग्रहशालिनाम्।
अपि गोपालगीतानां निवेशो निगमादिषु॥

अपास्तपाथेयसुधोपयोगैस् त्वच्चुम्बिनैव स्वमनोरथेन।
क्षुधं च निर्वापयता तृषं च स्वादीयसाध्वा गमितः सुखं तैः॥

अपास्तपाथोरुहि शायितं करे
करोति लीलाकमलं किमाननम्।
तनोषि हारं कियदस्रुणः स्रवैर्
अदोषनिर्वासितभूषणे हृदि॥

अपि कल्पानिलस्यैव तरङ्गस्य महोदधेः।
शक्यते प्रसरो रोद्धुं नानुरक्तस्य चेतसः॥

अपि कापुरुषो भीरुः स्याच्चेन्नृपतिसेवकः।
तथापि न पराभूतिं जनादाप्नोति मानवः॥