All Shlokas

अर्चामीति धिया यदेव कुसुमं क्षिप्त्वा जनो मुच्यते
विध्यामीति धिया तदेव विकिरन् भस्मीकृतो मन्मथः।
इत्याभ्यन्तरवृत्तिमात्ररसिको बाह्यानपेक्षश्च यः
स स्वामी मम दैवतं तदितरो नाम्नापि नाम्नायते॥

The same flower offered with a pure mind as worship leads to liberation, but if thrown with a destructive mindset, it becomes a cause for ruin. This v...

devotion (933) intent (11) worship (89) purity (356) destruction (292) inner motive (1) bhakti (70) divine judgment (3) discrimination (65) sincerity (46)

अर्चिर्मालाकरालाद्दिवमभिलिहतो दाववह्नेरदूराद्
उड्डीयोड्डीय किंचिच्छलभकवलनानन्दमन्दप्रचाराः।
अग्रेऽग्रे संरटन्तः प्रचुरतरमसीपातदुर्लक्षधूम्रा धूम्याटाः
पर्यटन्ति प्रतिविटपममी निष्ठुराः स्वस्थलीषु॥

The blazing fires of destruction rise like garlands of flame into the sky, consuming everything in their path. Yet they move with deceptive grace, lik...

fire (219) destruction (292) metaphor (1632) moth (5) illusion (355) disaster (14) flames (3) transformation (252) nature’s fury (2) poetic imagery (180)

अर्चिष्मन्ति विदार्य वक्त्रकुहराण्यासृक्कणो वासुकेस्
तर्जन्या विषकर्बुरान् गणयतः संस्पृश्य दन्ताङ्कुरान्।
एकं त्रीणि नवाष्ट सप्त षडिति व्यस्तास्तसंख्याक्रमा
वाचः शक्तिधरस्य शैशवकलाः कुर्वन्तु वो मङ्गलम्॥

A child's play with counting fingers and mimicking snakes becomes divine when it's the childform of Shiva. His early leelas, though simple, are auspic...

shiva (328) childhood (20) divine play (96) symbolism (947) fingers (8) innocence (103) auspiciousness (73) mysticism (23) sacred leela (1) protection (293)

अर्च्ये विष्णौ शिलाधीर्गुरुषु नरमतिर्वैष्णवे जातिबुद्धिर्
विष्णोर्वा वैष्णवानां कलिमलमथने पादतीर्थेऽम्बुबुद्धिः।
श्रीविष्णोर्नाम्नि मन्त्रे सकलकलुषहे शब्दसामान्यबुद्धिर्
विष्णौ सर्वेश्वरेशे तदितरसमधीर्यस्य वा नारकी सः॥

One who sees God as a mere idol or disrespects saints and sacred symbols, treating them as mundane, is considered hell-bound. The verse underlines the...

vishnu (122) idolatry (5) devotion (933) disrespect (26) saint (5) sanctity (34) mantra (53) vision (81) hell (30) sacred attitude (1)

अर्जयेज्ज्ञानमर्थांश्च पुमानमरवत् सदा।
केशेष्विव गृहीतः सन् मृत्युना धर्ममाचरेत्॥

अर्जितं स्वेन वीर्येण नान्यमाश्रित्य कंचन।
फलशाकमपि श्रेयो भोक्तुं ह्यकृपणं गृहे॥

परस्य नु गृहे भोक्तुः परिभूतस्य नित्यशः।
सुमृष्टमपि न श्रेयो विकल्पोऽयमतः सताम्॥

अर्जुनः कृष्णसंयुक्तः कर्णं यत्रानुधावति।
तन्नेत्रं तु कुरुक्षेत्रम् इति मुग्धे मृशामहे॥

अर्जुनः फल्गुनः पार्थः किरीटी श्वेतवाहनः।
बीभत्सुर्विजयी कृष्णः सव्यसाची धनंजयः॥

अर्जुनस्य इमे बाणा नेमे बाणाः शिखण्डिनः।
सीदन्ति मम गात्राणि माघमा सेगवा इव॥