All Shlokas

असत्सङ्गाद् गुणज्ञोऽपि विषयासक्तमानसः।
अकस्मात् प्रलयं याति गीतरक्तो यथा मृगः॥

Even a virtuous person, when attached to sensual pleasures due to bad company, may meet sudden ruin—like a deer enchanted by music, forgetting danger.

bad company (19) downfall (265) virtue lost (1) sensual pleasure (2) deer metaphor (3) distraction (51) ruin (53) temptation (79) caution (269) influence (94)

असदृशजनेषु याच्ञा महतां नहि लाघवाय सुहृदर्थे।
हरिरपि पाण्डुसुतेभ्यः स्वयमर्थी धार्तराष्ट्रेषु॥

Great souls do not consider it shameful to beg before the undeserving, if it is for the sake of friends — even Krishna pleaded for the Pandavas before...

humility (596) krishna (233) diplomacy (79) friendship (209) mahabharata (41) sacrifice (146) nobility (253) undeserving (3) virtue (726) loyalty (180)

असद्धर्मस्त्वयं स्त्रीणाम् अस्माकं भवति प्रभो।
पापीयसो नरान् यद्वै लज्जां त्यक्त्वा भजामहे॥

Women often face blame for moral fall; but O Lord, it's the sinful men who shamelessly lead them astray and yet shift the blame.

societal blame (1) gender ethics (1) shame (67) accountability (17) sin (135) patriarchy (3) innocence (103) misjudgment (43) lament (41) injustice (73)

असद्भिः सेवितो राजा स्वयं सन्नपि दूष्यते।
किं सेव्यो भोगिसंवीतो गन्धवानपि चन्दनः॥

Even a noble king is corrupted if surrounded by the wicked. Like sandalwood, though fragrant, if touched by impure hands, it is tainted.

kingship (164) bad company (19) corruption (65) association (65) sandalwood metaphor (1) decay (115) purity lost (2) leadership (279) ethics (803) influence (94)

असद्भिरसतामेव भुज्यन्ते धनसंपदः।
फलं किम्पाकवृक्षस्य ध्वाङ्क्षा भक्षन्ति नेतरे॥

Wealth earned unrighteously benefits only the wicked — like the bitter fruit of the poisonous Kimpaaka tree, eaten only by crows, not humans.

unrighteous wealth (3) evil prosperity (1) kimpaaka tree (1) metaphor (1632) wicked (15) decay (115) injustice (73) poetic warning (7) greed (141) birds (57)

असद्वृत्तो नायं न च सखि गुणैरेष रहितः
प्रियो मुक्ताहारस्तव चरणमूले निपतितः।
गृहाणैनं मुग्धे व्रजतु तव कण्ठप्रणयिताम्
उपायो नास्त्यन्यो हृदयपरितापोपशमने॥

He may be flawed, dear friend, but he is not devoid of all virtue — and he has surrendered at your feet. Accept him, for there’s no other cure for the...

forgiveness (114) surrender (223) love (1567) acceptance (68) flawed lover (1) compassion (359) longing (690) surrender (223) affection (216) poetic appeal (3)

असत्सङ्गाद् गुणज्ञोऽपि विषयासक्तमानसः।
अकस्मात् प्रलयं याति गीतरक्तो यथा मृगः॥

असदृशजनेषु याच्ञा महतां नहि लाघवाय सुहृदर्थे।
हरिरपि पाण्डुसुतेभ्यः स्वयमर्थी धार्तराष्ट्रेषु॥

असद्धर्मस्त्वयं स्त्रीणाम् अस्माकं भवति प्रभो।
पापीयसो नरान् यद्वै लज्जां त्यक्त्वा भजामहे॥

असद्भिः सेवितो राजा स्वयं सन्नपि दूष्यते।
किं सेव्यो भोगिसंवीतो गन्धवानपि चन्दनः॥

असद्भिरसतामेव भुज्यन्ते धनसंपदः।
फलं किम्पाकवृक्षस्य ध्वाङ्क्षा भक्षन्ति नेतरे॥

असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किंचित्कार्यं कदाचन।
मन्यन्ते सन्तमात्मानम् असन्तमपि वितश्रुम्॥

असन्तो ये निवर्तन्ते वेदेभ्य इव नास्तिकाः।
नरकं भजमानास्ते प्रतिपद्यन्ति किल्बिषम्॥

असन्थितपदा सुविह्वलाङ्गी मदस्खलितचेष्टितैर्मनोज्ञा।
क्व यास्यसि वरोरु सुरतकाले विषमा किं वानवासिका त्वम्॥

असभ्यः पिशुनश्चैव कृतघ्नो दीर्घवैरिणः।
चत्वारः कर्मचण्डालाः जातिचण्डालपञ्चमाः॥