All Shlokas

अविशदचलं नेत्रप्रान्तावलोकनमस्फुटं
चकितचकिता वाचः स्पर्शः क्वचिज्जनसंकुले।
इति तव मया प्रेमारम्भे य एव निरीक्षिताः
कठिनमनसो दृष्टा भावास्त एव विरज्यतः॥

In the early stages of our love, your unclear, sidelong glances, your hesitant, trembling voice in public, and occasional touch—all these signs I once...

hesitant love (1) nervous glances (1) unspoken feelings (2) misunderstanding (41) innocence (103) early romance (1) regret (87) misreading emotions (1) shyness (81) realization (67)

अविशीर्णकान्तपात्रे नव्यदशे सुमुखि संभृतस्नेहे।
मद्गेहदीपकलिके कथमुपयातासि निर्वाणम्॥

O beautiful one, in the prime of your youth, full of fresh affection, how did you, the lamp of my household, suddenly reach the extinguishing of life?...

untimely death (1) youth (261) affection (216) mourning (6) light extinguished (1) household grief (1) sorrow (325) tragedy (24) poetic lament (16) delicate imagery (2)

अविशुद्धकुलोत्पन्ना देहार्पणजीविका शठाचरणा।
क्वाहं रूपाजीवा क्व भवन्तः श्लाघनीयजन्मगुणाः॥

Born of an impure family, making a living by selling her body, cunning in conduct—she says, "What am I, a beauty for hire, in comparison with you nobl...

social stigma (3) caste (24) self-awareness (37) irony (348) dignity (146) beauty and birth (1) humility (596) judgment (94) courtesan (27) contrast (206)

अविश्रान्तो वातो दहन इव सोयं जनयति प्रसक्तं
सातत्याद् दलयति कुलाद्रीनपि जलम्।
प्रसूते कृत्येषु व्यवसितिरनिर्व्यूढसुदृढा
फलावाप्तिं लोके प्रतिकलमसंभाव्यविभवाम्॥

Like an unceasing wind that even breaks mountains and consumes fire, unwavering perseverance brings success that seems impossible. Determined effort, ...

perseverance (72) determination (49) wind metaphor (1) achievement (13) transformation (252) resilience (105) effort (289) nature imagery (13) success (142) hidden strength (7)

अविशीर्णकान्तपात्रे नव्यदशे सुमुखि संभृतस्नेहे।
मद्गेहदीपकलिके कथमुपयातासि निर्वाणम्॥

अविशुद्धकुलोत्पन्ना देहार्पणजीविका शठाचरणा।
क्वाहं रूपाजीवा क्व भवन्तः श्लाघनीयजन्मगुणाः॥

अविश्रामं वहेद् भारं शीतोष्णं च न विन्दति।
ससंतोषस्तथा नित्यं त्रीणि शिक्षेत गर्दभात्॥

अविश्राममपाथेयम् अनालम्भमदेशकम्।
तमःकान्तारमध्वानं कथमेको गमिष्यसि॥

अविश्वसन् धूर्तधुरंधरोऽपि नरः पुरंध्रीपुरतोऽन्ध एव।
अशेषशिक्षाकुशलोऽपि काकः प्रतार्यते किं न पिकाङ्गनाभिः॥

अविश्वस्ता स्त्रियः सर्वा अधमोत्तममध्यमाः।
यः कश्चिद् विश्वसेत् तासां पश्चात्तापैः स दह्यते॥

अविश्वासं सदा तिष्ठेत् संधिना विग्रहेण च।
द्वैधीभावं समाश्रित्य पापे शत्रौ बलीयसि॥

अविश्वासविधानाय महापातकहेतवे।
पितापुत्रविरोधाय हिरण्याय नमोऽस्तु ते॥