All Shlokas

आत्मानन्दरसज्ञानाम् अलं शास्त्रावलोकनम्।
भक्षितव्या ह्यपूपाः किं गण्यानि सुषिराणि किम्॥

For one tasting the bliss of the self, scriptures are redundant. Why eat hollow pastries when you can relish nourishing ones?

self-bliss (2) scripture (46) knowledge (279) experience (37) nourishment (35) metaphor (1632) essence (70) true joy (2) direct experience (1) wisdom (1611)

आत्मानमनुशोच त्वं किमन्यमनुशोचसि।
आयुस्ते हीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च॥

Lament only for yourself, not others—for your life shortens with each moment, whether active or idle.

mortality (89) lamentation (5) self-awareness (37) time (242) impermanence (242) urgency (63) reflection (267) aging (53) detachment (573) discipline (380)

आत्मानमन्यमथ हन्ति जहाति धर्मं
पापं समाचरति युक्तमपाकरोति।
पूज्यं न पूजयति वक्ति विनिन्द्यवाक्यं
किं किं करोति न नरः खलु कोपयुक्तः॥

An angry man destroys self and others, abandons dharma, commits sin, insults the worthy, and speaks abusively—what won’t wrathful man do?

anger (185) destruction (292) dharma (540) sin (135) restraint (226) insult (44) emotion (652) ethics (803) control (139) reaction (24)

आत्मानन्दरसज्ञानाम् अलं शास्त्रावलोकनम्।
भक्षितव्या ह्यपूपाः किं गण्यानि सुषिराणि किम्॥

आत्मानमनुशोच त्वं किमन्यमनुशोचसि।
आयुस्ते हीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च॥

आत्मानमात्मना वेत्सि सृजस्यात्मानमात्मना।
आत्मना कृतिना च त्वम् आत्मन्येव प्रलीयसे॥

आत्मानमालोक्य च शोभमानम्
आदर्शबिम्बे स्तिमितायताक्षी।
हरोपयाने त्वरिता बभूव स्त्रीणां
प्रियालोकफलो हि वेषः॥

आत्मानमेव प्रथमं देशरूपेण यो जयेत्।
ततोऽमात्यानमित्रांश्च न मोघं विजिगीषते॥

आत्मानमेव प्रथमम् इच्छेद् गुणसमन्वितम्।
कुर्वीत गुणसंपन्नस् ततः शेषपरीक्षणम्॥

आत्मापि चायं न मम सर्वा वा पृथिवी मम।
यथा मम तथान्येषाम् इति बुद्ध्या न मे व्यथा॥