All Shlokas

अमुष्या लावण्यं मृदुलमृदुलानप्यवयवान्
मनोलौल्यं धातुः करकठिनतां मे विमृशति।
पदं चित्ते धत्ते मतिरिति पुरा पङ्कजभुवा
ध्रुवं कल्याणीयं कलितसुकृतैरेव रचिता॥

Her beauty softens even the softest parts of the world, as if fortune itself was crafted only for her, blessed by previous merit.

grace (359) beauty (1797) softness (24) fate (402) fortune (115) poetic admiration (10) divine creation (16) sensuality (306) karma (500) feminine elegance (3)

अमुष्योर्वीभर्त्तुः प्रसृमरचमूसिन्धुरभवैर्
अवैमि प्रारब्धे वमथुभिरवश्यायसमये।
न कम्पन्तामन्तः प्रतिनृपभटा म्लायतु न तद्
वधूवक्त्राम्भोजं भवतु न स तेषां कुदिवसः॥

These armies surge like tides upon the earth—may enemy kings tremble not, may their queens not weep, nor their faces pale with dread.

war (144) poetic grandeur (12) army (26) mercy (44) queens (2) trembling (36) destruction (292) divine timing (2) conflict (90) poetic scale (1)

अमूनि गच्छन्ति युगानि न क्षणः
कियत् सहिष्ये न हि मृत्युरस्ति मे।
स मां न कान्तः स्फुटमन्तरुज्झिता
न तं मनस्तच्च न कायवायवः॥

Ages pass like moments; I cannot bear it. Neither death comes, nor does my beloved—mind, body, and breath are all disconnected.

longing (690) timelessness (3) sorrow (325) love (1567) separation (258) despair (67) death (241) detachment (573) emotional pain (21) poetic agony (1)

अमूर्खो यो मनुष्याणां मन्युसंतप्तचेतसाम्।
परस्परोपकारेण पुंसां भवति विग्रहः॥

अमूल्यस्य मम स्वर्णतुलाकोटिद्वयं कियत्।
इति कोपादिवाताम्रं पादयुग्मं मृगीदृशः॥

अमृतं किरति हिमांशुर् विषमेव फणी समुद्गिरति।
गुणमेव वक्ति साधुर् दोषमसाधुः प्रकाशयति॥

अमृतं चैव मृत्युश्च द्वयं देहे प्रतिष्ठितम्।
मृत्युमापद्यते मोहात् सत्येनापद्यतेऽमृतम्॥

अमृतं तदधरबिम्बे वचनेष्वमृतं विलोकनेऽप्यमृतम्।
अमृतभृतौ कुचकुम्भौ सत्यं सा सृष्टिरपरैव॥

अमृतं दुर्लभं न् णां देवानामुदकं तथा।
पित् णां दुर्लभः पुत्रस् तक्रं शक्रस्य दुर्लभम्॥