All Shlokas

उपपत्तिभिरम्लाना नोपदेशैः कदर्थिताः।
स्वसंवेदनसंवेद्यसाराः सहृदयोक्तयः॥

The utterances of the empathetic soul wilt not under dry logic nor forced advice. They spring from the well of inner experience and move hearts throug...

empathy (61) poetry (588) experience (37) inner-truth (1) feeling (6) heart (148) wisdom (1611) resonance (4) emotion (652) expression (146)

उपपन्नं ननु शिवं सप्तस्वङ्गेषुयस्य मे।
दैवीनां मानुषीणां च प्रतिहर्ता त्वमापदाम्॥

He whose seven limbs are auspicious, Shiva Himself, stands as the protector of both divine and human calamities. In times of despair, his presence anc...

divinity (206) protection (293) shiva (328) duality (134) salvation (44) cosmic-order (2) faith (68) symbolism (947) auspiciousness (73) grace (359)

उपपरिसरं गोदावर्याः परित्यजताध्वगाः
सरणिमपरो मार्गस् तावद् भवद्भिरिहेक्ष्यताम्।
इह हि विहितो रक्ताशोकः कयापि हताशया
चरणनलिनन्यासोदञ्चन्नवाङ्कुरकञ्चुकः॥

Leave the weary path beside the Godavari; look here — a blood-red ashoka tree, blooming where a despairing woman once stepped. Grief nourishes blossom...

sorrow (325) hope (116) nature (950) symbolism (947) love (1567) despair (67) bloom (13) transformation (252) emotion (652) divine-trace (1)

उपप्रदानं सान्त्वं वा भेदं काले च विक्रमम्।
योगं च रक्षसाम् श्रेष्ठ तावुभौ च नयानयौ॥

Whether offering gifts, words of solace, division, or valor, timing is supreme. In guarding against evil, both righteous and cunning paths may hold va...

diplomacy (79) strategy (222) timing (92) valor (156) duality (134) discretion (65) evil (40) ethics (803) wisdom (1611) leadership (279)

उपप्राकाराग्रं प्रहिणु नयने तर्कय
मनाग् अनाकाशे कोऽयं गलितहरिणः शीतकिरणः।
सुधाबद्धग्रासैरुपवनचकोरैरनुसृतां किरञ्
ज्योत्स्नामच्छां नवलवलपाकप्रणयिनीम्॥

Gaze upon the moon — is it a deer falling from heaven, or nectar devoured by chakora birds? It scatters cooling rays like love offered by a ripened ma...

moon (394) imagination (48) nature (950) desire (898) metaphor (1632) birds (57) nectar (110) beauty (1797) poetry (588) symbolism (947)

उपपत्तिभिरम्लाना नोपदेशैः कदर्थिताः।
स्वसंवेदनसंवेद्यसाराः सहृदयोक्तयः॥

उपपन्नं ननु शिवं सप्तस्वङ्गेषुयस्य मे।
दैवीनां मानुषीणां च प्रतिहर्ता त्वमापदाम्॥

उपप्रदानं सान्त्वं वा भेदं काले च विक्रमम्।
योगं च रक्षसाम् श्रेष्ठ तावुभौ च नयानयौ॥

उपप्लवोऽसौ किमु राजपुत्री
ज्योत्स्नाद्रवोऽसावुत वज्रपातः।
अलं तया सैव हि जीवितं मे धिङ्
मामहं वा चरितार्थ एकः॥

उपभुक्तं यथा वासः स्रजो वा मृदिता यथा।
एवं राज्यात् परिभ्रष्टः समर्थोऽपि निरर्थकः॥

उपभुक्तखदिरवीटक-
जनिताधररागभङ्गभयात्।
पितरि मृतेऽपि न वेश्या रोदिति हा तात तातेति॥