All Shlokas

अश्रान्तविश्राणितयज्ञयूप-
स्तम्भावलीर्द्रागवलम्बमानः।
यस्य स्वभावाद् भुवि संचचार
कालक्रमादेकपदोऽपि धर्मः॥

Dharma, worn out over time, still clings to its pillars like sacrificial posts leaning—symbolizing how righteousness struggles to stand firm in later ...

dharma (540) decay (115) symbolism (947) support (114) sacrifice (146) moral erosion (1) time (242) persistence (21) decline (52) values (171)

अश्रान्तश्रुतिपाठपूतरसनाविर्भूतभूरिस्तवा-
जिह्मब्रह्ममुखौघविघ्नितनवस्वर्गक्रियाकेलिना।
पूर्वं गाधिसुतेन सामिघटिता मुक्ता नु मन्दाकिनी
यत्प्रासाददुकूलवल्लिरनिलान्दोलैरखेलद्दिवि॥

The Vedas shine in clarity after long and pure recitation, yet their ritual is disrupted by false priests. The Ganges, born from sages, dances freely ...

vedas (53) purity (356) recitation (3) disruption (7) ganges (4) sages (66) ritual (164) truth (300) sound (90) clarity (135)

अश्रान्तिर्बन्धुतां धत्ते कष्टं नष्टस्य नश्वरः।
स्कन्धेन पङ्गुना पङ्गुर् नहि वर्त्मनि नीयते॥

Without rest, friendship becomes a burden; even a lame carried by another lame cannot move forward. A metaphor on unsustainable or mutual weakness.

friendship (209) burden (40) weakness (61) limitation (28) support (114) unsustainability (1) futility (143) metaphor (1632) balance (185) exhaustion (34)

अश्रावि भूमिपतिभिः क्षणवीतनिद्रैर्
अश्नन् पुरो हरितकं मुदमादधानः।
ग्रीवाग्रलोलकलकिङ्किणिकानिनाद-
मिश्रं दधद्दशनचर्चुरशब्दमश्वः॥

The kings, weary and sleepless, heard the galloping horse, with tinkling bells and foaming mouth—sign of impending battle or royal movement.

royalty (92) battle (121) sound (90) horse (23) tension (26) wakefulness (2) omen (58) preparation (33) symbolism (947) alertness (18)

अश्रान्तविश्राणितयज्ञयूप-
स्तम्भावलीर्द्रागवलम्बमानः।
यस्य स्वभावाद् भुवि संचचार
कालक्रमादेकपदोऽपि धर्मः॥

अश्रान्तिर्बन्धुतां धत्ते कष्टं नष्टस्य नश्वरः।
स्कन्धेन पङ्गुना पङ्गुर् नहि वर्त्मनि नीयते॥

अश्रुच्छलेन सुदृशो हुतपावकधूमकलुषाक्ष्याः।
अप्राप्य मानमङ्गे विगलति लावण्यवारिपूर इव॥

अश्रुतमिव खलजल्पितम्
अदृष्टमिव गुरुमुखेन्दुमालिन्यम्।
अगणितनिजापमानं भामिनि
भवदर्थमच्युतः सहते॥

अश्रुतश्च समुन्नद्धो दरिद्रश्च महामनाः।
अर्थाश्चाकर्मणा प्रेप्सुर् मूढ इत्युच्यते बुधैः॥

अश्रुभिः पाद्यमाकल्प्य प्रणीय हृदयासनम्।
उपेते दयिते कान्ता परिष्वङ्गमुपानयत्॥

अश्वं नैव गजं नैव व्याघ्रं नैव च नैव च।
अजापुत्रं बलिं दद्याद् देवो दुर्बलघातकः॥

अश्वं स्नातं गजं मत्तं वृषभं काममोहितम्।
शूद्रमक्षरसंयुक्तं दूरतः परिवर्जयेत्॥