All Shlokas

कवित्वगानप्रियवादसत्या-
न्यस्या विधाता व्यधिताधिकण्ठम्।
रेखात्रयन्यासमिषादमीषां वासाय सोऽयं विबभाज सीमाः॥

The creator has placed poetic power, musicality, truth, and sweet speech above all—marking the boundary of human refinement.

poetry (588) music (96) truth (300) speech (345) creation (117) divine gifts (4) refinement (55) limits (17) wisdom (1611) aesthetics (180)

कवित्वप्रोद्गुम्फश्रवणकृतझम्पव्यतिकरं
चिरं येषां स्वान्तं समजनि नितान्तं रसवशम्।
अमीषां पीयूषापचितसुरयोषाधरपुटो-
ल्लसन्माधुर्ये वा समुदयति किं वा रतिरपि॥

For those whose hearts are immersed in poetic rasa, even divine nectar or the kiss of a heavenly woman may pale in sweetness.

rasa (33) poetry (588) emotion (652) sweetness (104) comparison (402) sensuality (306) experience (37) aesthetic (65) immersion (5) love (1567)

कवित्वमारोग्यमतीव मेधा
स्त्रीणां प्रियत्वं कनकस्य लाभः।
सर्वेषु तथ्यं स्वजनेषु पूजा
स्वर्गस्थितानां किल चिह्नमेतत्॥

Poetic talent, health, intelligence, wealth, and honor among one’s kin—these are considered marks of one who has earned heaven.

poetry (588) health (106) intelligence (52) wealth (447) family (165) virtue (726) reward (65) heaven (59) dharma (540) excellence (39)

कवित्वशक्तिर्हि दिवोऽवतीर्णा
भूमौ सुधासार इवार्यपुण्यात्।
पुनर्ग्रहीतुं निजवस्तु देवाः
समागतास्तत् कवयः समुत्काः॥

Poetic power is a divine nectar that descended to Earth; poets are eager to reclaim what originally belonged to the gods.

poetry (588) divine (346) descent (5) aspiration (22) creativity (54) nectar (110) gods (66) restoration (9) inspiration (83) celestial (62)

कवित्वे वादित्वं कनककुसुमे सौरभगुणो
धनित्वे दातृत्वं विषमतरुफले स्वादुरसता।
कुलीने सौजन्यं मृगमदरसे रागरचना प्रभुत्वे
विद्वत्त्वं परभृतमुखे मानुषवचः॥

In poetry—eloquence; in gold—luster; in wealth—generosity; in animals—sweetness; in nobility—kindness; and in great men—wisdom and dignity.

poetry (588) wealth (447) sweetness (104) nobility (253) generosity (169) eloquence (61) fragrance (199) virtue (726) human excellence (1) balance (185)

कवित्वगानप्रियवादसत्या-
न्यस्या विधाता व्यधिताधिकण्ठम्।
रेखात्रयन्यासमिषादमीषां वासाय सोऽयं विबभाज सीमाः॥

कविभावकृतं चिह्नम् अन्यत्रापि न दुष्यति।
मुखमिष्टार्थसंसिद्धं किं हि न स्यात् कृतात्मनाम्॥

कविभिर्नूपसेवासु चित्रालंकारहारिणी।
वाणी वेश्येव लोभेन परोपकरणीकृता॥

कविमतिरिव बहुलोहा सुघटितचक्रा प्रभातवेलेव।
हरमूर्तिरिव हसन्ती भाति विधूमानलोपेता॥

कविरनुहरति च्छायां पदमेकं पादमेकमर्धं वा।
सकलप्रबन्धहर्त्रे साहसकर्त्रे नमस् तस्मै॥

कविरमरः कविरचलः कविरभिनन्दश्च कालिदासश्च।
अन्ये कवयः कपयश् चापलमात्रं पदं दधति॥